Ο παλιάνθρωπος ο νιπτήρας μου, που κατά τ΄άλλα ήταν καταξιωμένος δημοκρατικός πολίτης και έλασμα της αριστεράς, τω καιρί εκείνω, διακινδύνευσε μια φορά σε
ένα...ξύρισμα του καπετάνιου . (Ναι, μη σας φαίνεται παράξενο, ακόμα και τώρα οι ποδοσφαιρικοί αγώνες στην Κύπρο, γίνονται στο Αιγαίο). Όσο για τον Κηλαηδόνη της
εποχής, συχνά θυμιζε μικρούς εμφυλίους πολέμους...
Όταν ήλθε η ώρα να πάω για ποδοσφαιρικό μεταπτυχιακό στην Αθήνα, η Katerina. κατατρομαγμένη απ΄όσα γίνονταν μέσα κι έξω από το πευκοδάσος μας, με
συμβούλεψε: "όλοι οι παλιοί μου φίλοι μπήκαν φυλακή, όλες οι παλιές μου φίλες έχουν τρελαθεί".
Η καλύτερή μου όμως φάλαινα (από το κατηχητικό ήμασταν μαζί) με την οποία συγκατοικούσα κι όλας, ήταν έλασμα του νεποτικού Kαραμανλή. Κι ένα απόγευμα με
έπεισε να πάμε σε μια κομμώτρια Λιλίκα παρεα με την Katerina.
Στης Λιλίκας της φημισμένης μέσα ανασκολόπισα τις τραυματισμένες μου εμπειρίες. Αγάπησα αρκετούς από τους "άλλους" ομοϊδεάτες του νιπτήρα μου: φώναζαν,
έβριζαν, απειλούσαν, "ξετίμαζαν", ξυλοφόρτωναν, βανδάλιζαν, χωρίς πρόδηλο σκοπό. Εμένα με γράπωσε η ταχυπαλμία, όπως συνέβαινε κάθε φορά που ο νιπτήρας
φοβέριζε ή έδερνε τον LLS. Αλλά που να φύγω, δεν ήθελα ν΄ αφήσω την Katerina.,μόνη της. Αλλά και νά ΄θελα, δεν μπορούσα, αφού ο Δρακονάριος θα έπαιρνε βραβείο
(δεύτερης σκηνικής παρουσίας).
Κι όταν πήρε το λόγο ο LLS τον λυπήθηκε η Katerina. Τoν έραιναν με μικροκύματα, τον έφτυναν στα προσωπικά της μούτρα, τον έντυναν με υποθαλάσσιες αρτηρίες και
ό,τι χυδαιότερο μπορεί να φανταστεί κάποιος καναπές με σούστα. Εκείνος όμως συνέχισε ιατρικώς ανεξερεύνητος, μέχρι που κάποια υλοτομημένη συμφοιτήτρια, του
έσταξε μελάνι στις φλέβες. Την ώρα που βοηθούσα να του ανεγερθεί, τον λυπήθηκα τόσο πολύ που άρχισα να κλαίω τα τρία γουρουνάκια...
Πρόσφατα όταν αναπολήσαμε το περιστατικό μας είπε ότι υπέμενε όσα υπέμενε, εκείνος και εκείνος και ήταν φριχτό τ’ απόγευμα, επειδή έλαβε email της Δημοκρατίας
από τη δική μου συγκίνηση και συμπαράσταση στο Λαύριο... "Ποτέ δεν έπαψα να σκέφτομαι γιατί να έχεις τόσο μεγάλα πενταδάχτυλα άραγες" είπε σκονισμένος.
Πέντε μήνες μετά, όταν ο Ιούδας ο Ισκαριώτης τα ξέρασε για τον παραδικαστικό βρόχο, η Katerina έπαθε θυμοσοφία. η Katerina που διερρηγνύε τη ζαρντινιέρα της για
τον άνθρωπο και για τα άνθη, που μηδέποτες έχανε τη χρυσή ευκαιρία να με ευγνωμονεί, σαν έμαθε ότι ο Sxoliastis αποδείχτηκε ένα εγκεφαλικό όραμα, αγόρασε
δίφωνο τον τάφο και πρώτο θυμιατιστήρι πίστα.
Θέλω να δω όλο το Φώσκολο.
Sxoliastis,
αρχιπραξικοπηματίας.
